O legioniście, nauczycielu i więźniu Auschwitz. W 120. rocznicę urodzin.

29 listopad 2011

Ojcem znanego i nieżyjącego już dzisiaj aktora Wojciecha Siemiona był osiadły w Krzczonowie na Lubelszczyźnie legionista Mikołaj.

O ojcu Wojciecha Siemiona pisze Jadwiga Dąbrowska z Oświęcimia, historyk i działaczka Towarzystwa Opieki nad Oświęcimiem, w książce "Mikołaj Siemion, legionista, nauczyciel i więzień Auschwitz". Postać to niezwykła o ciekawym i dramatycznym życiorysie. Książka ta została opublikowana w tym roku w Lublinie.

Mikołaj Siemion urodził się w 1891 r. na Lubelszczyźnie. Jego ojciec i dziadek brali udział w powstaniu styczniowym. Przesiąknięty tradycją walki o niepodległą Polskę już na początku 1915 r. dotarł do Kęt, gdzie stacjonowała I Brygada Legionów Polskich. W jej szeregach brał udział w wielu bitwach i potyczkach, kończąc swój szlak bojowy na Wołyniu.

W 1921 r. zamieszkał w Krzczonowie na Lubelszczyźnie wraz z rodziną, gdzie otrzymał posadę nauczyciela miejscowej szkoły. W domu Siemionów panował kult wiedzy. Jak wspominają bracia Wojciecha Siemiona - Leszek i Stanisław: "Ojca mieliśmy takiego, co to portek nie nabył, a książkę kupił". Te idee zaszczepiał także całemu środowisku, w którym przyszło mu żyć i pracować.

Podczas okupacji hitlerowskiej został aresztowany za działalność konspiracyjną. W kazamatach Lubelskiego Zamku przebywał przez osiem miesięcy, a stamtąd w lipcu 1941 r. przewieziono go do KL Auschwitz, gdzie otrzymał numer obozowy 19846. W dniu 28 października 1942 r. został wraz z dużą grupą więźniów rozstrzelany pod Ścianą Straceń na dziedzińcu bloku 11.

W dniu 5 czerwca 2010 r. nadano imię Mikołaja Siemiona szkole w Krzczonowie, której był wieloletnim kierownikiem. W tej uroczystości jego syn Wojciech Siemion nie wziął już udziału, ponieważ ponad miesiąc wcześniej zmarł w wyniku obrażeń odniesionych w wypadku samochodowym.

Z siedmiu synów Mikołaja Siemiona dzisiaj żyje tylko prof. dr hab. Ignacy Zenon Siemion, który przez wiele lat pracował jako kierownik Zakładu Chemii Organicznej Wydziału Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego. Ponadto przez pewien okres czasu był redaktorem naczelnym „Wiadomości Chemicznych”, gdzie do dzisiaj publikuje ciekawe felietony.

Adam Cyra