(nr obozowy 18729)

Urodził się 13 marca 1922 roku w Rzeszowie, zmarł 24 czerwca 2008 r. w Warszawie. W latach gimnazjalnych fascynował się sportem i malarstwem. W wieku 17 lat został żołnierzem – brał udział w obronie Lwowa. Uniknął aresztowania i przedostał się do Rzeszowa. Wciągnął się w konspirację w Związku Walki Zbrojnej. Niszczył cenne dla niemieckiej produkcji części, wynosił z zakładu plany. Aby ukryć się przed niemiecką tajną policją państwową na początku 1940 roku uciekał na Węgry. Na Słowacji został aresztowany. Przekazany Niemcom, przebywał w więzieniach w Muszynie, Nowym Sączu i Tarnowie, skąd trafił do KL Auschwitz. Ważył wtedy tylko 46 kilogramów.
Przyłapany przez esesmanów podczas próby ucieczki z obozu, latem 1941 roku zostaje skazany na karę śmierci i umieszczony w Stehbunker (cela o wymiarach 80x80 cm, w której można jedynie stać) na bloku 11, gdzie miał czekać na rozstrzelanie. Cudem uniknął śmierci. Trafił do obozu w Buchenwaldzie, gdzie doczekał wyzwolenia.
W 1947 roku, w Krakowie, był jednym ze świadków na procesie 40 zbrodniarzy wojennych z obozu Auschwitz.
Po wojnie ukończył studia na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie i spełniał się jako artysta - malarz, pisarz, reżyser, scenograf, wreszcie profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Reżyserował w największych teatrach na całym świecie, wystawiał w najlepszych galeriach i muzeach.
Jest członkiem międzynarodowych stowarzyszeń artystów, przewodniczącym Stowarzyszenia Kultury Europejskiej, członkiem włoskiej Akademii Sztuki i Pracy, doradcą "światowej Nagrody Leonardo da Vinci" w Meksyku oraz członkiem Międzynarodowej Rady Oświęcimskiej. Jest też honorowym członkiem Association Internationale des Arts Plastiques.
W pierwszej połowie lat 90. ubiegłego wieku Józef Szajna wystąpił z apelem do wszystkich zwiedzających, aby uczestniczyli w zbiorowej akcji wznoszenia kopca "Pamięci i Pojednania", symbolu Pokoju w mieście Oświęcimiu. Idea ta nie zyskała jednak szerszego rozgłosu. W kilka lat później podjęło ją Chrześcijańskie Stowarzyszenie Rodzin Oświęcimskich. Podczas uroczystości 60. rocznicy deportacji do KL Auschwitz pierwszego transportu polskich więźniów politycznych bp Tadeusz Rakoczy, ordynariusz diecezji bielsko-żywieckiej, poświęcił kamień węgielny, przywiezioną przez byłych więźniów kostkę brukową z tarnowskiego więzienia. W 2002 roku Międzynarodowa Rada Oświęcimska przyjęła uchwałę popierającą wznoszenie kopca „Pamięci i Pojednania”. 14 czerwca 2007 r. podczas uroczystości rocznicowych I transportu polskich więźniów politycznych do KL Auschwitz został wmurowany kamień węgielny pod budowę kopca "Pamięci i Pojednania". Kopiec powstanie w Oświęcimiu przy ul. Ostatni Etap.