Urodził się 29 stycznia 1920 r. w Łękawicy k. Wadowic. Wraz z wybuchem wojny światowej stanął do walki w kampanii wrześniowej. Dostał się do niewoli niemieckiej, z której udało mu się uciec. Planował przedostanie się do Francji, by tam zasilić szeregi do armii polskiej. W drodze na zachód został zatrzymany na Słowacji i osadzony  w areszcie w Tyliczu. Tu przeszedł ciężkie przesłuchania i bicie. Następnie przewieziono go do Muszyny, a stąd do więzień w Nowym Sączu i Tarnowie.
14 czerwca 1940 r. wraz z pierwszym transportem polskich więźniów politycznych przywieziony został do KL Auschwitz. Otrzymał numer 121. W obozie przebywał do momentu ewakuacji w styczniu 1945 r., później wyruszył wraz z innymi więźniami marszem śmierci. Z Wodzisławia Śląskiego wywieziony do KL Mauthausen. W filii tego obozu (Melk) pracował przy budowie sztolni. W Ebensee doczekał wyzwolenia.
Józef Paczyński, podobnie jak inni byli więźniowie, szerzy wiedzę o KL Auschwitz, a także o innych obozach w których przebywał, zarówno w kraju jak i na terenie Niemiec, gdzie zapraszany jest na spotkania z młodzieżą. Za zasługi w tym zakresie w 2001 r. odznaczony został Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.