Danuta Mikuszowa z domu Mosiewicz (ps. "Magda") urodziła się 10 lutego 1920 roku w Jaśle. Ojciec, Adam Mosiewicz, herbu Topacz, pracował na stanowisku Powiatowego Inspektora Ochrony Lasów w Przemyślu. Tu ukończyła III Państwowe Gimnazjum i Liceum Humanistyczne. Należała do ZHP a potem PWK. Po zdaniu matury,  planowała wyjść za mąż za por. Stefana Rychtera. Jej plany przerwał wybuch wojny. Jako siostra PCK pracowała w szpitalu wojskowym, punkt sanitarny zorganizowała także w swoim domu. Gościła m.in. przez 2 tygodnie rannego gen. Andersa. Od 1940 r. pracowała jako łączniczka Komendy Okręgu ZWZ AK Kielce, rok później przeszła do dział u dywersji Związku Odwetu (później Kedywu) przy ZWZ AK Komendy Okręgu Krakowskiego. 8 lutego 1943 roku została aresztowana i przesłuchiwana na Alei Szucha w Warszawie. Mimo bestialskiego traktowania w dalszych przesłuchaniach  na Montelupich w Krakowie, nie przyznała się do działalności konspiracyjnej. W drodze do celi zniszczyła dokument, który mógł ją zdradzić. Do KL Auschwitz trafiła 16 czerwca 1943 roku. Przeżycie obozu zawdzięczała więźniarce Stanisławie Rachwałowej, która umożliwiła jej zdobycie pracy w obozowym biurze przyjęć (znała bowiem 5 języków obcych). Pełniła swą funkcję przy Józefie Houstek-Erber, niemieckim zbrodniarzu, który mordował dla przyjemności. Tu włączyła się w działalność ruchu oporu niosącego pomoc więźniom. Pośredniczyła w przekazywaniu grypsów,  lekarstw (szczepionki antytyfusowej) do szpitala obozowego, sporządzała wykazy transportów kobiecych, dane zmarłych, które były wynoszone na zewnątrz. Podczas ewakuacji obozu w 1945 r. udało jej się w zbiec z „marszu śmierci” i dotrzeć do Zabrzegu k. Dziedzic, gdzie mieszkała rodzina Józefa Mikusza, również więźnia KL Auschwitz i członka obozowego ruchu oporu. Jego to Danuta poślubiła w listopadzie 1945 r. Po wojnie zamieszkała na Śląsku.