Urodził się 28 września 1919 r. w Tarnowie. Ojciec, Michał Ziółkowski był kolejarzem, matka Anna zajmowała się gospodarstwem domowym. Miał trzech braci i  dwie siostry. Po ukończeniu szkoły powszechnej, uczęszczał do gimnazjum  humanistycznego im. A. Mickiewicza w Tarnowie. Należał do harcerstwa i Sodalicji  Mariańskiej. W 1938 r. zdał maturę, odbył tzw. Służbę Pracy i wstąpił do Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Stamtąd został wysłany  do 23 pułku artylerii w Będzinie. Podczas kampanii wrześniowej 1939 r. stoczył  bitwę pod Pilicą k. Częstochowy. By nie dostać się do niewoli, w cywilnym  ubraniu przedarł się do Tarnowa. Postanowił przekroczyć granicę węgierską i  wstąpić do formującej się tam armii polskiej. Został złapany i osadzony w  sanockim więzieniu. Następnie siedział na Montelupich w Krakowie i Nowym  Wiśniczu.

20 czerwca 1940 r. został przewieziony do KL Auschwitz, gdzie nadano  mu numer 1055. Pracował m.in. przy koszeniu trawy, odbijaniu tynków ze starych  budynków, burzeniu domów po wysiedleńcach, w garbarni, na Bauhoffie, w  Kommandantur Reinigung, Bunawerke. Działał w ruchu oporu organizowanym przez Pileckiego. Przygotowując ucieczkę swojemu koledze, Antoniemu Wykrętowi, w zdenerwowaniu naraził się ss-manowi. Za karę dostał odsiadkę w bunkrze bloku 11. Końcem października 1944 r. wywieziono go do obozu koncentracyjnego Flosseburg - komando zewnętrzne Leitmeritz. Jak wspomina: "Gdy tam przybyliśmy rosła jeszcze trawa. Została zjedzona. Zaczęliśmy pracować w sztolniach". Pracował potem jako  nosiciel trupów. Po powrocie do kraju studiował na Wyższej Szkole Handlu  Morskiego. Pracował w spedycji międzynarodowej. Przez kilka lat był mężem zaufania fundacji Maxymilian Kolbe Werk.

Zmarł 12 lutego 2009 r.