Urodził się 7 lutego 1902 r. w Chorzelowie k. Mielca. Syn Bernarda i Marii.  Był nauczycielem przyrody w warszawskich szkołach. Ukończył Wyższe Kursy Nauczycielskie. We wspomnieniach prof. Stanisława Zawadzkiego był ukazany jako "autorytet społeczny i zawodowy". Po dwóch latach pracy nauczycielskiej został p.o. kierownika szkoły na Grochowie, później był dyrektorem w szkołach na Wileńskiej i Otwockiej. We wrześniu objął stanowisko dyrektora w prywatnej szkole powszechnej przy Gimnazjum im. Zamoyskiego. Po wybuchu wojny, za to, że wbrew zakazowi hitlerowskich władz oświatowych, w swojej szkole uroczyście obchodził rocznicę Trzeciego Maja, został osadzony na Pawiaku. Tu był członkiem "Trójki" na V oddziale do przenoszenia grypsów i kontaktów z zewnętrznym ruchem oporu. 22 września 1941 r. skierowano go do KL Auschwitz. Był tutaj bardzo aktywny na polu opiekuńczym: zaopatrywał współwięźniów w odzież i żywność,  pomagał więc pisać więźniom listy do rodzin w języku niemieckim, przenosił treści codziennych mówionych biuletynów prasowych. Działał w Tajnym Ognisku Nauczycielskim. Zabronił rodzinie starań o wyciągnięcie go z obozu. Zimą 1940/41 doznał poważnego odmrożenia nóg. Został rozstrzelany w KL Auschwitz 22 sierpnia 1941 r. wraz z grupą innych rekonwalescentów. Na akcie zgonu, wystawionym przez obozową kancelarię, zachowała się adnotacja: godzina 3 minut 15. Wkrótce koledzy znaleźli w magazynie pasiak więzienny z numerem 4401.