(nr obozowy 96030)

Urodził się w 1916 roku w Krośnie. Wcześnie trafił do harcerstwa, które ukształtowało go, nauczyło patriotyzmu, sprawności fizycznej, zaradności życiowej. Jako nastolatek był już Harcerzem Orlim. Podharcmistrzem został podczas kursu w Laskowej.
Po śmierci ojca, niedługo przed wybuchem wojny, razem z matką i siostrą trafił do Krynicy. Rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Już w pierwszych miesiącach niemieckiej okupacji znalazł się wśród młodych ludzi, którzy zaczęli tworzyć podziemną organizację. Podharcmirz Półchłopek przyjął pseudonim „Magister”. W tej grupie działali m.in. Kazimierz Żerlikowski i Bronisław Birtus. Gdy Niemcy przystąpili do pierwszej fali aresztowań młodzieży, Półchłopek, coś przeczuwając nie zgłosił się na policję, uciekł z miasta. Jego koledzy z konspiracji, druhowie zostali wywiezieni do więzienia w Nowym Sączu. Stamtąd poprzez więzienie w Tarnowie trafili do KL Auschwitz w pierwszym transporcie Polaków (14 czerwca 1940).
„Magister” wpadł w 1942 roku. Więzienia w Nowym Sączu i Tarnowie, potem transport bezpośrednio do Birkenau. Nie zrobiono mu zdjęć, nie wciągnięto do kartoteki, na jego przedramieniu wytatuowano tylko numer: 96030.
Miał zginąć, podobnie jak większość więźniów z jego transportu. Prowadzono na nim eksperymenty medyczne. Życie ocalił mu Kazimierz Żerlikowski, wielokrotnie pomagając w trudnych chwilach.
Pod koniec 1944 roku trafił do Sachsenhausen, a potem do Buchenwaldu, gdzie przebywał do maja 1945 roku, kiedy to Amerykanie wyzwolili lager.
Wrócił do Polski, choć namawiano go, by pozostał na Zachodzie. Prawie całe dorosłe życie spędził w Krynicy. Był przewodniczącym Prezydium Miejskiej Rady Narodowej, pomysłodawcą i organizatorem pierwszych kilkunastu Festiwali im. Jana Kiepury. Jest znawcą historii uzdrowiska i autorem dziesiątków zabawnych anegdot, bohaterem filmów, książek i reportaży.